Dziś jest sobota, 18 listopada 2017 roku. Imieniny : Klaudyny, Romana, Tomasza

REKLAMA

Kwartalnik Myśl.pl

Kika tygodni temu jeden z prawicowych publicystów stwierdził, że „kultura prawicy nie interesuje, prawica jej nie rozumie i zrozumieć nie chce. Wydaje się, że kultura jest z założenia neutralna, a próby jej analizy i współtworzenia podejmuje tylko lewa strona”. Czy miał rację? Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Warto jej jednak poszukać. Jeszcze ważniejszym zadaniem wydaje się być zrozumienie, czym jest kultura i jakie znaczenie może odegrać w zachęcaniu Polaków do społeczno-politycznej aktywności i odpowiedzialności. Nie chodzi tu jednak o groteskowy, czasem wręcz zaściankowy, produkt kulturopodobny, serwowany nam jakże często przez tak zwane media „niezależne”, ale o coś, co może stanowić trwały fundament zmian naszego narodu i państwa.


W numerze, który właśnie oddaliśmy do Państwa rąk, staramy się pokazać współczesne,  popkulturowe próby łączenia kultury z patriotyzmem. To muzyka hip-hopowa, grafika oraz inne nowoczesne formy wyrazu artystycznego. Liczymy na to, że numeru inicjatywy, o których piszemy, przysłużą się zwycięstwu narodowo-konserwatywnej prawicy na froncie walki o sztukę, kulturę i wychowanie. Oby rację miał Łukasz Moczydłowski, którego tekst pt. „Czas stworzyć manifest antyantysztuki!”, otwierający dyskusję na łamach niniejszego numeru, kończy się refleksją:  „Wydaje się, że przy takim programie sztuki nowoczesnej Polacy ze swoim głęboko zakodowanym, często nieuświadomionym pierwiastkiem buntu i znacznie powolniej biegnącymi procesami rozpadu, niż ma to miejsce u naszych zachodnich braci, świetnie nadają się do poniesienia płomienia irredenty przeciwko współczesnej antysztuce. Być może właśnie walka o nową sztukę pozwoli nam w końcu odrzucić – wraz z lewicową poprawnością polityczną – duszący nas od wieków kompleks pawia i papugi”.

W bieżącym numerze szczególnie polecam Państwa uwadze teksty z zakresu geopolityki: artykuł dr. Wojciecha Turka pt. „Od Pax americana do świata wielobiegunowego” oraz Krzysztofa Lalika zatytułowany „I’m not Charlie, not terrorist, not Muslim, but from Europe” . Poza tym jak zwykle sporo miejsca poświęcamy sprawom idei, polityki oraz historii. Przybliżamy także działania Wiedeńskiej Inicjatywy Narodowej – kolejnego środowiska, z którym nawiązaliśmy aktywną i owocną współpracę.

W imieniu całej redakcji życzę miłej lektury!
Krzysztof Tenerowicz
Redaktor naczelny „Myśl.pl”

 

Więcej…

_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
_self
01/42 
start stop bwd fwd

MyślTV

FACEBOOK

Tajemnice Ważyka -Wagmana

Coraz częściej ujawniamy fakty z życia komunistycznych zbrodniarzy, zapominając  o mniej znanych faktach z biografii powojennych prozaików oraz poetów. Któż jeszcze dzisiaj czyta utwory Adama Ważyka (1905–1982), autora słynnego „Poematu dla dorosłych”? Naprawdę nazywał się Wagman i  przed niektórymi pisarzami nie przyznawał się do swoich korzeni. Był także prozaikiem oraz eseistą, a po II wojnie światowej -  politrukiem literackim oraz „nadzorcą politycznym” polskiego środowiska literackiego.

Po roku 1918 dał się poznać poprzez służalcze wręcz podporządkowanie ideologii komunistycznej. W późnych latach dwudziestych fascynował go surrealizm zaangażowany, oparty na „Position politique du surréalisme” André Bretona - zbiorze artykułów oraz deklaracji ideologicznych, w których walka klasowa „przedstawiona była jako czynnik historyczny oraz źródło najistotniejszych wartości moralnych”.

Po wybuchu II wojny światowej Ważyk był gorliwym entuzjastą wcielenia ziem polskich do sowieckiej Ukrainy i w dniu 19 listopada 1939 roku podpisał w tym celu stosowne oświadczenie. Publikował nawet w „Czerwonym Sztandarze”. Od września 1940 roku Wagman był aktywnym członkiem Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy, zaś od 1943   - nadgorliwym wręcz działaczem Związku Patriotów Polskich.. Wrócił do kraju jako oficer polityczny 1 Armii Wojska Polskiego.  Przypomnijmy, że to Ważyk-Wagman był autorem słów "Marszu 1 Korpusu”.

Z entuzjazmem dał się uczynić sekretarzem Związku Zawodowego Literatów Polskich.. Był szarą eminencją literatury polskiej lat pięćdziesiątych  i sześćdziesiątych. Jego twórczość nosi piętno dualizmu twórcy, który zbyt długo próbował określić własną tożsamość. W wielu utworach Ważyka przetrwały też echa fascynacji kubizmem  i  socrealizmem.

Na początku lat pięćdziesiątych był redaktorem naczelnym miesięcznika "Twórczość", zarazem jednak prześladował w różnoraki sposób innych pisarzy. Jego ofiarą był  między innymi prozaik i publicysta Ferdynand Goetel, który  w 1943 roku za wiedzą Delegatury Rzędu na Kraj wziął udział z ramienia Czerwonego Krzyża w misji niemieckiej badającej groby polskich oficerów zamordowanych w Katyniu. Goetel został przez władze komunistyczne oskarżony o kolaborację z Gestapo. Był ścigany listem gończym i znalazł schronienie w jednym z krakowskich klasztorów. Zadenuncjowany przez Wagmana musiał uciekać z Polski.

Ważyk  potrafił działać niczym literacko-ideologiczny kameleon. W 1955 roku stał się krytykiemsocjalistycznej rzeczywistości. Jego słynny „Poemat dla dorosłych” jest doskonałym przykładem literackiej gry pozorów. Z jednej strony jest utworem nadrealistycznym, z drugiej - projekcją zakamuflowanego przywiązania do sowietyzmu. Wnikliwie analizowany, nasuwa  skojarzenie z grafomańskim produkcyjniakiem Tadeusza Urgacza, wprawdzie poświęconym Hance Szapiro-Sawickiej i Jankowi Krasickiemu, ale noszącym znamienny tytuł „Tak jak oni”.

Warto tu przypomnieć, że  po 1946 roku podziemie rozważało możliwość wykonania wyroków na Jerzym Borejszy (Benjaminie Goldbergu), poecie Julianie Przybosiu -  szefie propagandy PPR w Rzeszowie i Adamie Ważyku.Od pomysłu jednak odstąpiono ze względu na przewidywane działania sowietów, którzy chcieli wykorzystać motyw „mordu popełnionego przez „faszystów z AK” na Żydach” dla celów propagandowych.

 

dr Marta Cywińska- doktor nauk humanistycznych, jej zainteresowania naukowe skupiają się wokół  historii edukacji patriotycznej, komparatystyki literackiej, tanatologii, obyczajowości okresu międzywojennego, filozofii rumuńskiej oraz neosurrealizmu. Jest poetką, prozaiczką, felietonistką, tłumaczką literatury francuskojęzycznej, autorką w sumie około dwudziestu zbiorów poezji.  

 

 

FacebookTwitter

Kwartalnik


Partnerzy
portalu

 

Polecamy